Vaak zijn wij, als ambitieuze leiders, schattenjagers. We zoeken erkenning in cijfers en prestaties, in de hoop dat ze ons innerlijke rijkdom brengen. In de focus op externe doelen raken we echter vaak het contact met onszelf kwijt, en daarmee de echte bron van leiderschap

Ons streven naar controle en succes komt vaak voort uit een diep geworteld gevoel van verantwoordelijkheid en bewijzingsdrang. Het idee dat je altijd beschikbaar moet zijn, ontleent zijn kracht aan de gedachte dat alles afhankelijk is van jouw betrokkenheid.

Hoe maak je de verschuiving van leidinggeven vanuit spanning naar leiden vanuit rust en verbinding? Het begint met bewustwording. Als leider kun je ervoor kiezen jezelf op een dieper niveau te onderzoeken. Misschien herken je momenten waarin je vanuit automatische piloot handelt. Durf je die te herzien en te onderzoeken wat ten grondslag ligt aan deze reflexen?

Misschien herinner je je nog wel de tijd dat jouw passie en plezier de brandstof waren voor je motor. Maar naarmate je meer verantwoordelijkheden op je schouders neemt, verandert je innerlijke landschap. Spanning vervangt plezier. Controle vervangt vertrouwen. En succes wordt vluchtig, iets dat je continu najaagt zonder echt stil te staan bij de vraag: waar leidt dit allemaal toe?

De eindeloze to-do-lijst, de spannende meeting later die dag, en nog die ene klant die gisteravond een dringende e-mail stuurde. Het is alsof je dag begint nog voordat je uit bed bent gestapt. 

Wat betekent dit in de dagelijkse praktijk? Het is minder doen, maar meer impact maken. Stel je voor dat je in een vergadering zit. In plaats van alle antwoorden klaar te hebben, stel je een vraag en luister je werkelijk naar de input van je team.

Vaak is het de angst om niet genoeg te zijn. Diepere onzekerheden die we bedekken met een deken van prestatiedrang. Er is altijd die verlanglijst van ‘wat als’ – wat als ik faal, wat als ik niet voldoe aan de verwachtingen?